Czas na Wrocław! – Łucznictwo (15)

Na pierwszy rzut oka wydaje się, że łucznictwo nie pasuje do igrzysk sportów nieolimpijskich z prozaicznego powodu – medale w tej dyscyplinie rozdawane są na najważniejszej sportowej imprezie czterolecia. Zagłębiając się jednak w tajniki tej dyscypliny dostrzegamy różne jej odmiany, które znacząco różnią się od tej znanej nam z igrzysk olimpijskich. Fakt ten pieczętuje obecność tego sportu na World Games.

Łucznictwo to prastara sztuka posługiwania się łukiem, która służyła przede wszystkim do polowań i walki. Najstarsze wzmianki łucznictwa w Europie datowane są na okres około 10 tysięcy lat przed naszą erą. Najnowsze dowody wskazują jednak, że w Azji i na Bliskim Wschodzie posługiwanie się łukiem opanowano jeszcze wcześniej. W obecnych czasach przyrząd ten służy głównie do rekreacji i sportu. Sport łuczniczy wymaga od zawodnika precyzji, kontroli, skupienia, powtarzalności i determinacji. Dyscyplina ta jest bardzo popularna bez względu na płeć czy wiek, zarówno w krajach rozwiniętych jak i rozwijających się.

Przez wieki wykształciły się różne rodzaje, style i zasady rywalizacji w tej dyscyplinie. Z biegiem czasu powstawały coraz to lepsze łuki i oprzyrządowanie do nich. The World Games we Wrocławiu pozwoli nam zobaczyć ten sport zarówno w jego najnowocześniejszej formie (rywalizacja łuków bloczkowych), jak i tej pierwotnej (łuki gołe).

Na World Games w Parku Szczytnickim rozegrane zostaną zawody w łucznictwie polowym i torowym.

Łucznictwo polowe

Łucznictwo polowe przez wielu jest uważane za najbardziej atrakcyjną odmianę tej dyscypliny sportu. Od zawodów olimpijskich różni się tym, że zawodnicy przemieszczają się po specjalnie przygotowanych obiektach, aby odnaleźć i trafić cel. Często z zawodnikami przemieszczają się również kibice, którzy z bliska mają okazję dopingować swoich faworytów. Łucznictwo polowe preferuje teren pagórkowaty, a tarcze rozmieszczane są tak by padało na nie  różne oświetlenie (często ustawiane są w miejscach zacienionych).

Zawody rozpoczyna 144 strzałowa runda kwalifikacyjna. Składa się ona z dwóch części: rundy oznaczonej i nieoznaczonej. Obydwie części polegają na trafieniu do 24 rozmieszczonych w terenie tarcz, stanowiących cele zawodników. Różnica pomiędzy rundami polega na tym, że w rundzie oznaczonej zawodnicy znają odległość jaka dzieli ich od celu (oznaczona za pomocą kolorowych kołków), a w serii nieoznaczonej odległości te nie są znane łucznikom. Do każdej tarczy zawodnik oddaje trzy punktowane strzały. W każdej z rund do ustrzelenia są maksymalnie 432 punkty. Na podstawie liczby punktów w tej rundzie po raz kolejny tworzona jest klasyfikacja, której ośmiu najlepszych zawodników otrzymuje promocję do kolejnej rundy.

Druga runda eliminacji składa się z ośmiu oznaczonych celów (24 strzały, maksymalnie 144 punkty do zdobycia). Czterech najlepszych zawodników tej rundy awansuje do półfinałów zawodów, których zwycięzcy walczą w finale, a przegrani o brązowy medal.

W rywalizacji w parach zawodnicy strzelają do czterech tarcz (12 strzał). Łucznik, który zdobędzie większą liczbę punktów zwycięża pojedynek.

Na każdym etapie zawodów przewidziane są jednostrzałowe dogrywki. Zawodnik, którego strzała wyląduje bliżej środka tarczy przechodzi do kolejnej rundy. W razie tych samych odległości od centrum dogrywka jest powtarzana do skutku.

W łucznictwie polowym używa się czarno-żółtych tarcz o średnicach 20, 40 i 60 cm. Składa się ona z sześciu koncentrycznych pierścieni. Środek tarczy punktowany jest za sześć punktów, a otaczający go żółty pierścień za pięć. Pierścienie te są żółte i otaczają je pola czarne punktowane od jednego punktu (skrajny pierścień) do czterech punktów (wewnętrzny czarny pierścień). Tło tarczy jest białe. Na środku tarczy cienką linią namalowany jest znak X.

We Wrocławiu  w łucznictwie polowym rozegrane zostaną tylko konkurencje indywidualne. O cztery komplety medali powalczą mężczyźni i kobiety w kategorii łuków gołych i klasycznych.

Łucznictwo torowe

Łucznictwo torowe to odmiana dyscypliny znana wszystkim choćby z igrzysk olimpijskich. Na The World Games klasyczne łuki olimpijskie zastąpią łuki bloczkowe.

W porównaniu do igrzysk olimpijskich dla łuków bloczkowych zmniejszona do 50 metrów jest odległość z jakiej strzelają zawodnicy. Zawodnicy strzelają do tarczy o średnicy 122 cm podzielonej na 10 koncentrycznych pierścieni. Za trafienie w środek łucznik otrzymuje 10 punktów, a za każdy następny kolejno oddalony od centrum o jeden punkt mniej.

Zawody rozpoczyna runda kwalifikacyjna, w której zawodnicy oddają 72 strzały. Na podstawie rezultatów układana jest drabinka zawodów głównych. W pierwszej rundzie najlepszych ośmiu zawodników dostaje wolny los, a pozostałych szesnastu tworzy pary.

 Pojedynek w kategorii łuków bloczkowych składa się z pięciu endów. W każdym endzie zawodnicy oddają 3 strzały. Zawodnik z największą ilością punktów po 15 strzałach zostaje zwycięzcą pojedynku i awansuje do kolejnej rundy. W przypadku remisu o losach zwycięstwa decyduje złoty strzał – kto trafi bliżej środka tarczy wygrywa.

We Wrocławiu rozegrany zostanie także konkurs mikstów, które może wystawić każdy kraj posiadający na TWG mężczyznę i kobietę. Na podstawie tej samej co dla zawodów indywidualnych rundy rankingowej tworzona jest drabinka turnieju. Bezpośredni pojedynek pomiędzy drużynami składa się z pięciu endów, w których para oddaje po dwa strzały. Wygrywa duet, który po 20 strzelaniach zgromadzi większą liczbę punktów. W przypadku dogrywki zawodnik i zawodniczka oddają po jednym strzale.

Podczas zawodów World Games zobaczymy zawodników rywalizujących trzema broniami: łukiem klasycznym, łukiem gołym (łucznictwo polowe) i łukiem bloczkowym (łucznictwo torowe).

Łuk klasyczny

Łuk klasyczny, zwany często łukiem olimpijskim posiada pojedyńczą cięciwę rozpiętą pomiędzy gryfami ramion. Przyrząd jest wyposażony w różnego rodzaju oprzyrządowanie tj. celownik regulowane podstawki pod strzałę, butony i klikery i stabilizatory. Łuk może posiadać elementy służące jako znacznik ust lub nosa. Łuki takie znane są między innymi z igrzysk olimpijskich.

Łuk bloczkowy

Łuk ten jest najbardziej nowoczesnym i rozbudowanym łukiem używanym w zawodach sportowych. Składa się on z systemu bloczków, złożonych z krążków i krzywek, na które w odpowiedni sposób nawinięty jest kabel. Zabieg ten przekłada się na większe napięcie cięciwy, a co za tym idzie mniejszą energię zużytą na próbę przez zawodnika. Konstrukcja łuku umożliwia nadanie strzale prędkości przekraczających 300 km/h. Łuk bloczkowy celuje także sztywność, łatwiejszy sposób celowania i uwalnianie cięciwy za pomocą spustu.

Łuk goły

Łuk goły znany też pod terminem barebow jest to łuk najbardziej pierwotny, od którego zaczyna trening tego sportu każdy łucznik. Przyrząd składa się z majdanu, rączki, ramion, cięciwy, buttonu i podstawki pod strzałę. Łuk ten jest pozbawiony wszelkich akcesoriów ułatwiających celowanie czy stabilizację. Zabronione jest także stosowanie nacięć, wskaźników naciągu lub innych oznaczeń mogących ułatwić trafienie w cel. Z uwagi na dużą trudność posługiwania się tym łukiem podczas zawodów w kategorii barebow zawodnicy strzelają z bliższej odległości niż zawodnicy posługujący się innymi łukami.

Łucznictwo na World Games

Łucznictwo polowe jest na igrzyskach sportów nieolimpijskich od World Games 1985 w Londynie. Od tamtej pory rozegrano osiem edycji. Inaczej sprawa wygląda z łucznictwem torowym. Najlepsi łucznicy operujący łukami bloczkowymi zadebiutowali w tej imprezie cztery lata temu w kolumbijskim Cali.

Do tej pory rozdano 45 kompletów medali. Jak na razie najwięcej krążków padło łupem reprezentantów Włoch (32 medale, 8 złotych, 11 srebrnych, 13 brązowych). Największą liczbą zwycięstw na World Games szczycą się z kolei Szwedzi (22  medale, 12 złotych, 3 srebrne, 7 brązowych). Powyżej dziesięciu krązków mają jeszcze na koncie Francuzi (6-5-6), Amerykanie (8-3-1), Niemcy (4-1-6) i Brytyjczycy (2-5-4). W tabeli medalowej widnieje osiemnaście państw. Tylko 15 z rozdanych dotąd 135 krążków trafiło do łuczników spoza Europy.

Do tej pory nigdy nie udało się Polakom wywalczyć żadnego medalu w łucznictwie. Po cichu liczymy jednak, że wrocławskie igrzyska zmienią ten stan rzeczy.  Największe nadzieje wiążemy z występem zawodniczek, które zdobywały trofea dla naszego kraju w ostatnich latach: brązową medalistkę Mistrzostw Świata w Dublinie z 2016 roku Joannę Rząsę, oraz Natalię Leśniak – srebrną medalistkę z Mistrzostw Europy w Eczmiadzynie rozegranych rok wcześniej. Obydwie Polki wystartują we Wrocławiu w kategorii łuku klasycznego. Nie znamy jeszcze nazwisk pozostałych naszych reprezentantów, którzy wystąpią na World Games.


Co? – Łucznictwo
Gdzie? – Park Szczytnicki
Kiedy? – Program
Kto? – łuk bloczkowy K, łuk bloczkowy M, łuk bloczkowy mikst, Joanna Rząsa, Natalia Leśniak (łuk klasyczny K), łuk klasyczny M, łuk goły K, łuk goły M